Polskich kompozytorów szachowych, którzy układali przede wszystkim studia było zaledwie kilku: Szaja Kozłowski, Grzegorz Grzeban, Włodzimierz Proskurowski, Andrzej Lewandowski, Marek Halski, Jan Rusinek, Andrzej Jasik.
Ale od czasu do czasu bardzo ciekawe studia układali też kompozytorzy tworzący głównie w innych działach. I takim studiom poświęcony jest ten zbiór.
Byli wśród nich tacy, którzy skomponowali zaledwie jedno czy dwa studia, ale i tacy, którzy mieli ich więcej. We wszystkich jednak przypadkach ich studia stanowią (przynajmniej do tej pory) mniejszość całej twórczości. Tak więc o tym, czy ktoś został uznany za specjalistę od studiów, decydowała wyłącznie obiektywna statystyka, a nie czyjaś opinia.
Zrezygnowałem z umieszczenia w tym zbiorze studiów, w których przynajmniej jeden współautor był przede wszystkim autorem studiów, jak również z utworów, w których jeden ze współautorów nie pochodził z Polski. Takie studia znajdują się (lub znajdą) w innych zbiorach,
Selekcjonowałem studia do tego zbioru tak, aby nie zrobić autorowi niedźwiedziej przysługi publikując jakiś jego słabszy utwór. Oczywiście ocena tego, czy coś jest dobre, zawsze będzie subiektywna. Ponadto inne wymagania trzeba stosować do studiów z początku XX wieku, a inne do studiów współczesnych. Zrezygnowałem też ze studiów budzących wątpliwości co do oryginalności.
Ostatecznie wybrałem 54 studia z lat 1890 - 1925. Jak na tak długi okres nie jest to imponująca liczba, ale optymizmem napawa fakt, że najwięcej wybranych utworów pochodzi z ostatnich lat!
Obecni tu autorzy nie mają się czego wstydzić. Pokazali, że mimo innych specjalizacji potrafili w wielu sytuacjach konkurować w grupie studiów nie tylko na krajowym, ale również międzynarodowym podwórku!
