Trzy miesiące temu moja żona oznaimiła mi, że chce rozwodu. Wiem, że nie układało nam się najlepiej ostatnio, przyznaję, że pewnie nie jestem bez winy. Starałem się namówić ją na terapię rodzinną, ale nie chciała, powiedziała, że to bez sensu i że jest zakochana w kimś innym. Nie mogę sobie tego wybaczyć, że gdzieś to przegapiłem, przecież jak zaczęliśmy się spotykac to była najbliższa mi osoba. Nie wiem, co mam robić, wziąłem zwolnienie z pracy i miotam się w mieszkaniu, czekając na jej telefon i łudząc się, że może jeszcze wszystko będzie ok..Jak wy przechodziliście rozwód? Jak ja mam to sobie poukładać, bo chyba jest bardzo źle...

Nie i nie chcę poznać, byłbym dla niego niebezpieczny, to jakiś gość z jej pracy...

Tak, będę widywał Marysię w każdy weekend..Nie, nie sądzę, że by tak śie stało, mimo wszystko Anna jest rozsądną kobietą i nie wierzę, żeby mogła coś takiego zrobić...

byełm w podobnej syt. magda rzóciła mnie dla innego zdnia na dzeiń. a to byał kobieta mojego zciya... ale wtedy jeszcez tego za bardzo nie wiedzialem bo za bardzo lubilem swoich kolegow i co wikendowe spotkania w ktoregos w domu i male imprezki po których wracalem zbyt zadawolony...zaczalem tez pic w ciagu tygodnia, tak dla odstersowania się, zawse gbylem potem potulny jak baranek a mój Michal się smial jak tata wracal wesoly do domu. magda się nie smiala, ale żeby nie był;o nie trawlo to rok czy dwa tylko 5..i nie wytrzymala mnie w koncu i odeszla do swojej matki a ja dostalem pozew...to były najgorsze dni mojeg zycia, zostalem skierowany na prezymusowa terpaie prez sedzine i magda wywalcvzyla odebranie mi praw rodzicielskich... piwersi dwaj terapueci nic nie pomogli tylko zasysali kase, dopiero tzreci kopnal mnie w tylek i pomogl postawic na nogi, teraz nie pije, minely 2 lata harowki nad soba, jedyne co mogę porzdaic, to to ze jeśli sam nie umiesz dac rady z ta sytucaja to wybierz się do specjalisty, nie rob sowbie wybojow na swojej drodze.

Nie ma szansy. Podjęła taką decyzję, a wie przecież, że macie razem dziecko i mimo tego, że próbowałeś jakoś naprawić błedy, myślę, że nie masz szansy na to, żeby wróciła do Ciebie. Wiem, że minęło niewiele czasu od kiedy nie jesteście ze sobą, ale chyba najlepszą rzeczą, którą zrobisz będzie życie dniem teraźniejszym, nie zakopywanie się w domu i wspominanie jak było kiedyś, bo wtedy rzeczywiście grozi Ci psychiatra, ale może to jest jakiś sposób, jak nie dajesz sobie rady sam. Ja popełniłem ten bład, że pracowałem jak oszlałay i chociaż mogłem spotykac się z Jaśkiem, to zawsze mowiłem sobie, że nie było jak i kiedy. Teraz Jaśiek ma 9 lat i staram się to mu jakoś wynagrodzić, ale na razie musze odbudowac jego zaufanie. Nie zapominaj o tym, że dzieciaki mają dobrą pamięć i staraj się myśleć, ze teraz Twoje postępowanie jest po to, żeby Marysia miała jak najlepsze życie.

Możliwości są takie, że jeśli udowodni sądowi, że jesteś nieodpowiednim facetem do do bycia ojcem, to odbiorą Ci prawa.

Tu są podstawy prawne do orzekania: Art. 109. (58) § 1. Jeżeli dobro dziecka jest zagrożone, sąd opiekuńczy wyda odpowiednie zarządzenia.
§ 2. Sąd opiekuńczy może w szczególności:
1) zobowiązać rodziców oraz małoletniego do określonego postępowania z jednoczesnym wskazaniem sposobu kontroli wykonania wydanych zarządzeń,
2) określić, jakie czynności nie mogą być przez rodziców dokonywane bez zezwolenia sądu, albo poddać rodziców innym ograniczeniom, jakim podlega opiekun,
3) (59) poddać wykonywanie władzy rodzicielskiej stałemu nadzorowi kuratora sądowego,
4) skierować małoletniego do organizacji lub instytucji powołanej do przygotowania zawodowego albo do innej placówki sprawującej częściową pieczę nad dziećmi,
5) zarządzić umieszczenie małoletniego w rodzinie zastępczej albo w placówce opiekuńczo-wychowawczej.
§ 3. Sąd opiekuńczy może także powierzyć zarząd majątkiem małoletniego ustanowionemu w tym celu kuratorowi.
§ 4. (60) W przypadku, o którym mowa w § 2 pkt 5, sąd opiekuńczy zawiadamia powiatowe centrum pomocy rodzinie, które udziela rodzinie małoletniego odpowiedniej pomocy i składa sądowi opiekuńczemu sprawozdania dotyczące sytuacji rodziny i udzielanej pomocy, w terminach określonych przez sąd, a także współpracuje z kuratorem sądowym. Sąd opiekuńczy, ze względu na okoliczności uzasadniające umieszczenie małoletniego w rodzinie zastępczej albo w placówce opiekuńczo-wychowawczej, rozważy także ustanowienie nadzoru kuratora sądowego nad sposobem wykonywania władzy rodzicielskiej nad małoletnim.

Art. 110. § 1. W razie przemijającej przeszkody w wykonywaniu władzy rodzicielskiej sąd opiekuńczy może orzec jej zawieszenie.
§ 2. Zawieszenie będzie uchylone, gdy jego przyczyna odpadnie.
Art. 111. § 1. Jeżeli władza rodzicielska nie może być wykonywana z powodu trwałej przeszkody albo jeżeli rodzice nadużywają władzy rodzicielskiej lub w sposób rażący zaniedbują swe obowiązki względem dziecka, sąd opiekuńczy pozbawi rodziców władzy rodzicielskiej. Pozbawienie władzy rodzicielskiej może być orzeczone także w stosunku do jednego z rodziców.
§ 1a. (61) Sąd może pozbawić rodziców władzy rodzicielskiej, jeżeli mimo udzielonej pomocy nie ustały przyczyny zastosowania art. 109 § 2 pkt 5, a w szczególności gdy rodzice trwale nie interesują się dzieckiem.
§ 2. W razie ustania przyczyny, która była podstawą pozbawienia władzy rodzicielskiej, sąd opiekuńczy może władzę rodzicielską przywrócić.

Art. 112. Pozbawienie władzy rodzicielskiej lub jej zawieszenie może być orzeczone także w wyroku orzekającym rozwód lub unieważnienie małżeństwa.

Dziękuje bardzo za wszelkie słowa wsparcia, pójdę za radą pani Beaty chyba i umówię siuę z żoną.mam nadzieję, że będzie chciała ze mną rozmawiać.

tak sobie to czytam i zastanawiam sie dlaczego sady w 90 procentach przypadkow i tak przyznaja prawo do opieki na dzieckiem matkom niezaleznie hyba od dtego co się dzialo w rodzinie. czy to jakis stereotyp ze uwaza sie ze matka zawsze bedzie dla dziexka lepsza?