Ekspert Dorota: Nie jest to pewnie prawo regulowane jakimś kodeksem, ale naturalne wydaje się, że rodzice mają prawo decydować o sposobie wychowania swojego dziecka ( oczywiście, jeśli nie robią mu krzywdy ). Być może spotkaliście się z tym, że wiele osób z rodziny, ale nie tylko, usiłuje niejako narzucić młodym rodzicom jakieś "jedynie słuszne" sposoby postępowania z dzieckiem. Ja słyszałam wiele takich opowieści. Napiszcie, jak radzicie sobie w takich sytuacjach. A kto rzeczywiście jest dla Was autorytetem w sprawach opieki nad dzieckiem?

Ważne, aby wychowując małego człowieka pamiętać, że każde dziecko jest inne, jego rozwój przebiega co prawda wedle pewnych reguł, ale odstępstwa od nich to jeszcze nie patologia... Jeśli więc ciocia czy wujek dziwią się, że Twój malec jeszcze np. nie załatwia się do nocnika, a kuzyn Maciek już dawno, to nie znaczy, że z Twoim dzieckiem coś jest nie tak... Bliscy udzielając nam różnych "dobrych rad" najczęściej chcą nam pomóc, a tylko i wyłącznie od nas samych zależy jak postąpimy...Ekspert Aga

Witam! Nie było moim celem wzbudzanie czyjegokolwiek niepokoju. Być może sformułowanie " po swojemu" okazało się trochę niefortunne, ale zapewniam, że nie chodziło mi o "samowolkę" w wychowaniu dzieci. A raczej o wolność w tej kwestii, która pozwala na słuchanie głosu własnego serca, własnej intuicji w relacji z dziećmi ( o ile, jak wspomniałam, w konsekwencji tego, dziecku nie dzieje się żadna krzywda - mam tu na myśli jakieś patologie). Pamiętam, że ten post pisałam pod wpływem rozmowy z pewną młodą mamą, która była permanentnie pouczana i krytykowana przez starsze osoby z rodziny, mające swoją wizję wychowania dzieci i uważające, że tylko one z racji wieku mają rację. Pozdrawiam! Dorota Goszczyńska, lekarz rodzinny

A w jakim wieku są siostrzenice? To może rzeczywiście nie najlepszy pomysł, żeby dziecko wychowywać zupełnie ateistycznie. Ale pewnie jeszcze same zdążą poznać świat i od tej strony duchowej i zdecydować, co jest dla nich najlepsze. To jest dość trudna sytuacja, ale mimo wszystko dobrze, że dziadkowie nie narzucają rodzicom nic na siłę. Zawsze można próbować spokojnie rozmawiać i przedstawiać swoje wątpliwości. Ale nigdy nie jest tak, że dany sposób wychowania podoba się wszystkim. Ciężko by było zachować autorytet rodzicom, gdyby każdy w rodzinie jawnie lub potajemnie narzucał swoją wizję.