Trzy tygodnie temu przeczytałam coś strasznego, tak szokującego, że nie mogę dobrać słów pisząc o tym, a jak o tym w ogóle myśleć! Aż samo wypowiedzenie tego mnie bardzo dużo kosztuje. Mój mąż, mój niby mąż, ojciec wspaniałych chłopców, moich synów okazał się nie być zainteresowany kobietami, jest gejem. Gej tak to brzmi obco zupełnie, leci na facetów, cały czas zastanawiam się jakim cudem jest to możliwe. Musiałam zrobić przelew bankowy, zgubiłam kartkę, gdzie miałam zapisany numer konta a wiedziałam, że mąż ma numer tego w outlooku swojego komputera służbowego. Znam jego hasło, ale nigdy nie wchodziłam na jego skrzynkę, z kilku powodów. Głównie dlatego, że jest to jego skrzynka, a także z tego względu, że był to mail służbowy a mając jakiekolwiek podejrzenia przyszłoby mi do głowy sprawdzenie innego maila. Rzuciła mi się dziwna wiadomość, tytuł wydał mi się dziwny. „Do następnego razu” brzmiał. Podkusiło mnie, żeby wejść, przeczytałam. O boże jak to brzmi. Prawie jak relacja jakiegoś newsa. Staram się opisać to jak najbardziej precyzyjnie jak się da. Próbuję uporządkować swoje myśli dzieląc się nimi z Wami, tutaj. Staram się wyzbyć, na tyle na ile mogę emocji, ocenić trzeźwo sytuację. Albo przedstawić ją tak, aby była jak najbardziej jasna, żeby mi ktoś pomógł ją ocenić! To co przeżywam teraz to gorsze niż koszmar. Nawet nie mogę tego ująć w ramy logiczności, żeby wydawało się prostsze do zrozumienia. Tu nie ma logiczności, moje małżeństwo wydawało się takie zgodne, może bez porywów miłości, ale zgodne, spokojne. Z tego maila wynikało, że mąż regularnie na wyjazdach szkoleniowych do Poznania spotykał się z mieszkającym tam facetem, którego poznał właśnie przy okazji szkoleń. Zamiast mieszkać w hotelu z innymi pracownikami ze swojej firmy zatrzymywał się u tego mężczyzny, geja. Cała sytuacja ciągnie się od marca zeszłego roku! A najgorsze jest to, że ja nie mam pewności, że jest to jedyny, z którym mnie mój mąż zdradza, zdradzał, nawet nie mogę myśleć o tym!

Zaskoczyłam sama siebie. Nie spodziewając się nigdy w życiu takiej sytuacji, wiadomości zachowuję się właśnie tak jakbym nigdy nie pomyślała, że mogłabym się zachować. Zabrakło mi odwagi, mi!! Zabrakło odwagi powiedzieć o tym mężowi. Mamy dwójkę dzieci. Małżeństwem jesteśmy od 11 lat. Dom to mój cały świat, bez tego domu i tej rodziny mój świat nie istnieje. Boję się wszystko zrujnować, a jak wyciągnę ten temat zrujnuję wszystko co udało nam się zbudować prze tyle lat. Nie wiem tylko jak zdołam żyć z tą świadomością, dalej być żoną człowieka, który nigdy nie będzie już moim „mężem”, tym, który przysięgał mi wierność i miłość do końca życia. To nie jest normalna zdrada, taka, która można wybaczyć i próbować budować wzajemne zaufanie na nowo. To jest kłamstwo straszliwe, bolesne i okrutne. Jakbym wiedziała, że to uczucie, nie da się go opisać, że da się je zdusić. Zachować rodzinę, dać dzieciom dom, ciepło i warunki , w którym będą mogły beztrosko dorastać. Samobójcze jest to rozwiązanie, ale coraz bliższa jestem przekonaniu, że muszę to stłamsić, ukryć, że wiem i zachować rodzinę. A wyrzucić wszystko z siebie, żeby nie sfiksować, mogę poza domem. Na takim forum i tak mnie nikt nie zna, bo dla mnie to jest straszna hańba. Porażka jako żony, matki, kobiety. Mało, że porażka, poniżenie jakiego myślałam, że nigdy nie doznam. W zasadzie to nie proszę rady, bo żadna z Was nie jest w stanie zrozumieć moich odczuć teraz, nie zna mnie i mojej rodziny. Ale musiałam to powiedzieć komuś, albo napisać, może, żeby się wydawało prostsze, żeby mnóstwo tych nieuporządkowanych myśli, żeby spróbować na to spojrzeć z dystansem.

Na początek prosze o zrozumienie może lekkiego podejścia do tematu.

1. Kobiety są bardzo uczuciowe i wiem, że dużo sobie dopowiadają

Moja rada - jeżeli poważnie podchodzisz do tematu to powinnaś porozmawiać z mężem. Może się okazać, że ma kumpla, ale ze szkoły/wojska/przedszkola a szkolenie jest przykrywką do spożywania trunków o 60% zawartości wody ;)

ja powiem tylko tyle: poroniony pomysl. Wyrzucilabym chama i kłamce z domu. Cale zycie bedziesz zyc z homo i udawac kochana zonke?! Ty sie kobieto zastanow na co Ty się skazujesz!! Cale Zycie Cie facet mamil a Ty cierpietnica jedna będziesz „ratowac rodzine”. Jaka to rodzicna, gdzie ojcem Twoich dzieci to homo, ktory Ci lgal cale zycie.

Widzę jedno rozwiązanie- rozwód! Będzie tak zdrowiej dla wszystkich. Nie uratujesz sowjej rodziny trzymając ta tajemnicę, bo Twoja rodzina to tylko iluzja. Twój mąż żyje w dwóch światach Poznań i kochanek contra Wy-dom. Ty będziesz odchodziła od zmysłów a na dzieciach się wszystko odbija. Jeśli zalęży Ci na dobrze własnej rodziny zakończ to jak najszybciej.
Zanm takich.. co w wieku 50 lat zaczęli się rozglądać za facetami, młodszymi od siebie. Takie ciągoty do innych facetów odkryli dopiero q dojrzałym wieku. Jest jeszcze możliwość, żebyście zaczęli z mężem terapie i może będzie mógł z tego wyjść, ale do tego potrzebna jest komunikacja.
Psłuchaj mnie bo dobrze Ci radze.

Możesz mieć pewność co do homoseksualizmu albo biseksualizmu męża? Wiesz jak długo to trwa? Mam na myśli nie romans z tym mężczyzną z Poznania, ale sam fakt orientacji seksualnej? Nie zauważyłaś niczego dziwnego w zachowaniu męża? Jakim byliście małżeństwem? Jak było w łóżku, odczuwałaś zainteresowanie z męża strony? Nie wyobrażam sobie jak to można ukryć.. Przecież gejem musiał być od zawsze.

Rozwiodłabym się natychmiast dla dobra dzieci. Taka sytuacja jest nie do wytrzymania dla każdego.

Pozdrawiam, P.

Wierzę, że mogła Pani się niczego nie domyślać, mąż nigdy nie dał powodu...Pisze Pani jak zgodnym byliście małżeństwem i to jest jak najbardziej możliwe, gdyż zdarzają się związki, które funkcjonują wręcz idealnie, mimo że jedno z partnerów skrywa tajemnicę. Teraz ów sekret nie jest już tajemnicą, bo Pani o nim wie. Wydaje mi się, że rozmowa z partnerem to jednak tylko kwestia czasu. Komunikacja to przecież nie tylko słowa, ale i gesty, mimika, które partner łatwo zinterpretuje... Proszę także pamiętać, że dzieci są szczęśliwe, gdy mają szczęśliwych rodziców. Warto więc zadać pytanie czy rezygnacja z własnego zadowolenia będzie dla synów, w perspektywie czasu, najlepszym rozwiązaniem?

Nie rozumiem zupełnie co Wy tu piszecie!! W jakim ja żyje świecie. Po pierwsze „bycia gejem” się człowiek nie uczy, tego się nie dziedziczy i nikt, nawet matka nie ma prawa ograniczać kontaktów dzieci z ojcem. Jej przekonania się tu nie liczą, dziecko ma prawo mieć ojca i jeżeli jest wykazywana obopólna chęć do utrzymania relacji to nikt nie ma im prawa zabronić. Odkrycie, że ojciec jest gejem zmienia sposób patrzenia na niego, ale on jako człowiek pozostaje taki sam. Z takimi samymi zaletami i wadami. I dzieci jeśli ich negatywnie nie nastawimy nadal będą doceniać i kochać ojca. Wszystko zależy od sposobu w jaki przekaże im się tą informację.

Tez jestem za tym, żeby dzieci wiedziały. Lepiej, żeby same kiedys odkryly nakrywając starego w sypialni z dobrym przyjacielem, wojkiem… roznie bywa. Cale zycie potem mogą Ci mieć za zle, ze im nie powiedziałaś, ze Ty ich tez oszukalas. Mogą Ci w przyszłości wyrzucic, ze malo, ze ich ojciec oszukal, ale i matka. Trzeba być szczerym, bo im dalej się będzie brnelo w kłamstwa, tym gorzej. Takiej sprawy się nie ukryje i prędzej czy pozniej dzieci i tak się dowiedza.

Wiadomą rzeczą jest, że 4 letniemu dziecku nikt nie będzie tłumaczył, co tata robi w sypialni, ale starszym dzieciom koniecznie trzeba powiedzieć. Szczególnie teraz jak gejostwo jest na tapecie i wszędzie się o tym mówi. Dzieci wyczują k_a_ ż_ d_ y fałsz, mają bardzo dobrą intuicję, w końcu same zauważą, że coś jest „nie tak”. Lepiej je przygotować do tego. Może nawet być potrzebna pomoc psychologa.

Mam 25letnia corke i od 5 lat jestem rozwodka. Maz okazal sie ukrywac swoja prawdziwa tozsamosc przez lata a cale nasze malzenstwo było fikcja. Ja- ladna przykrywka dla jego seksualnosci, do ktorej nie umial się przyznac w swoim srodowisku, wsrod rodziny i przyjaciol. Nie mozna powiedziec o nas, ze bylismy zgodnym malzenstwem, bo bliska bylam rozwodu wielokrotnie, z malo jasnych powodow ciagnelismy jednak dalej.
Corka nienawidzi ojca i nie mozna tu mowic o bledzie popelnionym z mojej strony. Dowiedziala sie o wszystkim i w sekunde zmazala obraz wspanialego ojca jaki jej towarzyl przez lata. Nie widuje się z nim, nie rozmawia z nim, nie mowi o nim. Ewentualnie nazywa go „ten pedal” i jeszcze kilka innych epitetow jest w uzyciu. Dlatego nie wiem czy sluszna byla decyzja, zeby corce powiedziec. Watpie czy taka szczerosc jest konieczna, bo w naszym przypadku zrujnowala relacje rodzinne.
Pozdrawiam